Ook patiënten zien een meerwaarde in teleconsultaties: voor het bespreken van geruststellende resultaten, het verlengen van voorschriften, korte medische vragen of advies bij ziekte op reis.

Zeven tot tien dagen na het initiële consult bij een huisarts of verpleegkundige rapporteren patiënten een vergelijkbare ziektelast en patiëntervaring. Dat blijkt uit dit onderzoek in een multidisciplinaire huisartsenpraktijk.

Verpleegkundigen in de huisartsenpraktijk nemen recent ook acute infectieconsultaties op zich. Zijn deze consultaties voor acute milde infecties bij een verpleegkundige even doeltreffend?

Eczeemzorg is complex en vereist een gecoördineerde aanpak waarbij huisarts en apotheker elk hun rol vervullen: diagnose, medicamenteuze therapie, educatie en opvolging. Het MFO biedt het ideale platform om deze samenwerking te structureren.

Om de belangen van wils- en handelingsonbekwame patiënten te beschermen zijn er verschillende vormen van vertegenwoordiging: een vertrouwenspersoon, vertegenwoordiger of bewindvoerder.

Banale klachten bij ouderen, zoals hoofdpijn, kunnen wijzen op ernstige aandoeningen. De ICE van de patiënt levert relevante informatie op, maar kan de arts ook op het verkeerde been zetten.

Wanneer een vrouw met epilepsie zwanger wordt, komen een aantal belangrijke klinische vragen in beeld. Hoe reageert de epilepsie op de hormonale veranderingen? Veranderen de kenmerken van een insult en de frequentie van voorkomen? Hoe moet de medicatie aangepast worden? En wat is de kans op zwangerschapscomplicaties en aangeboren afwijkingen door het gebruik van anti-epileptica tijdens de zwangerschap?

De convulsieve (motorische) fase van de meeste epilepsieaanvallen duurt meestal niet langer dan 1 à 2 minuten omdat het inhiberend systeem in de hersenen in staat is de overdreven excitatie te neutraliseren.

Een optimale aanpak van patiënten met epilepsie vraagt om een transparante en langdurige samenwerking tussen huisarts en neuroloog. Belangrijk is om duidelijke afspraken te maken over wie welke taak op zich neemt, met als uiteindelijk doel patiënten langdurig aanvalsvrij te houden zonder bijwerkingen en met oog voor mogelijke comorbiditeiten.