Wanneer een vrouw met epilepsie zwanger wordt, komen een aantal belangrijke klinische vragen in beeld. Hoe reageert de epilepsie op de hormonale veranderingen? Veranderen de kenmerken van een insult en de frequentie van voorkomen? Hoe moet de medicatie aangepast worden? En wat is de kans op zwangerschapscomplicaties en aangeboren afwijkingen door het gebruik van anti-epileptica tijdens de zwangerschap?

De convulsieve (motorische) fase van de meeste epilepsieaanvallen duurt meestal niet langer dan 1 à 2 minuten omdat het inhiberend systeem in de hersenen in staat is de overdreven excitatie te neutraliseren.

Een optimale aanpak van patiënten met epilepsie vraagt om een transparante en langdurige samenwerking tussen huisarts en neuroloog. Belangrijk is om duidelijke afspraken te maken over wie welke taak op zich neemt, met als uiteindelijk doel patiënten langdurig aanvalsvrij te houden zonder bijwerkingen en met oog voor mogelijke comorbiditeiten.

Tijdens de langdurige begeleiding van kinderen met epilepsie komen ze terecht bij de kinderarts, de (kinder)neuroloog en de huisarts. Coördinatie van de opvolging vraagt overleg en duidelijke afspraken: wie doet wat en wanneer? Het is de bedoeling om een kind met epilepsie aanvalsvrij te houden en te zorgen voor een zo normaal mogelijke groei en ontwikkeling.