Standpunt van de Vereniging van Wijkgezondheidscentra

Het maken van cervix-uitstrijkjes gebeurt nu ruim veertig jaar.

Methodisch Werken, dat is nu weer echt iets voor de Wetenschappelijk Vereniging der Vlaamse Huisartsen.

Wie de laatste jaren de huisartsliteratuur volgt en de trends bekijkt die tijdens internationale congressen op de voorgrond treden, zal zeker gemerkt hebben dat steeds meer aandacht besteed wordt aan het verbeteren van de kwaliteit van de zorgen.

Doorheen allerhande wetenschappelijke en hoogtechnologische ontwikkelingen is de geneeskunde de voorbije decennia steeds meer specialistisch geworden.

In de wereld van de gezondheidszorg staan de huisartsen bekend als verstokte solisten. Slechts een beperkt aantal werkt samen in een duo- of groepspraktijk.

Toen ik vier jaar geleden voorzitter werd van de WVVH, was een van mijn eerste taken het schrijven van een editoriaal voor HANU.

In het Forum-document van 9 september 1982 «Functie- en taakomschrijving van de Huisarts» specifieert het Vlaamse Huisartsenforum de huisarts als «een geneesheer... die instaat voor de persoonlijke en continue medische voorlichting, preventie, opvoeding, hulp en begeleiding van patiënten in hun gezin en samenlevingsverband.

«De overheid zelf blijft ook in gebreke. Zij heeft wel een heel leger ministers die op één of andere manier bevoegd zijn voor het leefmilieu, maar heeft geen coherent beleid terzake. ... Wetten en normen worden opgelegd, zonder dat steeds wordt rekening gehouden met de gevolgen... De overheid mist een crisismanager, een Gandois voor het milieu.» (uit De Financieel Economische Tijd, 9 augustus 1989. Editoriaal onder de titel: «Vieze troep» )

Gedenk, oh mens, dat gij stof zijt en tot stof zult wederkeren.