Er zijn maar enkele landen in Europa die onderzoeksvaardigheden in hun huisartsenopleiding inbouwen. Nochtans is onderzoek een van de drie basispijlers (onderwijs, onderzoek, kwaliteitsverbetering) die het medische beroep ondersteunen.

In Polen wordt de gezondheidszorg betaald via een verplichte zorgpremiebijdrage. Het National Health Fund (Narodowy Fundusz Zdrowia - NFZ) beheert dit systeem van verplichte ziektekostenverzekering en financiert daarmee de gezondheidsdiensten, die gratis zijn voor de verzekerden. Maar om de kosten van geneesmiddelen, verbanden en sommige andere benodigdheden te dekken, wordt remgeld gevraagd.

Vóór de val van het communisme werd de eerstelijnszorg in Polen verstrekt door internisten, kinderartsen, artsen met andere specialisaties en zelfs artsen zonder beroepsopleiding. In de vroege jaren 1990 werden de verantwoordelijkheden van de toekomstige huisartsen beter omlijnd.

Nitrofurantoïne werd in 1953 goedgekeurd door de FDA, maar met de komst van cotrimoxazole en bètalactamantibiotica verloor het product aan populariteit. Na 2000 werd het terug meer en meer gepromoot wegens de resistentieproblematiek.

Handen wassen om de verspreiding van luchtweginfecties te voorkomen wordt sterk aangemoedigd, in het bijzonder tijdens de H1N1-pandemie. Het belang van handen wassen wordt nochtans in vraag gesteld en er is geen goed bewijs van gerandomiseerd onderzoek bij volwassenen in welvarende regio’s.

Japan ondervindt momenteel heel wat problemen bij het opzetten van een nationaal systeem van eerstelijnszorg. De werkelijke bbpgroei was onverwacht negatief en de regering heeft een geplande consumptiebelastingverhoging geseponeerd.

Als onderdeel van een groter project werden zestien huisartsen gerekruteerd die de keelpijnrichtlijnen niet volgden. Via een semigestructureerd interview werd het beleid bij keelpijn en het gebruik van sneltesten zoals de streptest (groep A streptokokken-antigeendetectietest) en CRP (C-reactief proteïne) bevraagd. Hierop werd een kwalitatieve inhoudsanalyse toegepast.

We schrijven met zijn allen te veel antibiotica voor. Ondanks alle campagnes is België nog steeds bij de slechtste leerlingen van de klas. Voorschrijven gebeurt tijdens een individuele interactie tussen de arts en de patiënt en we weten dat daar allerlei invloeden kunnen spelen.

De huisartsengeneeskunde in Nieuw-Zeeland is geëvolueerd van een uitgebreide, levenslange zorgverlening door solopraktijken van huisartsen naar overwegend groepspraktijken, waar in 24-uurscentra ook vaak na de uren zorg wordt verleend, vooral in stedelijke gebieden.

Er is heel wat te doen over de voor- en nadelen van georganiseerde programma’s voor kankerscreening. Hoe moeten overheden beslissen of ze de bevolking een screeningsprogramma gaan aanbieden of juist niet? Als men de bevolking de mogelijkheid ontzegt om (gratis) deel te nemen aan een georganiseerde vroegtijdige opsporing van een levensbedreigende kanker, zal dit de overheid worden kwalijk genomen.