Het is mijn bedoeling onze preventieve taak als huisarts te beklemtonen en de talrijke facetten ervan te bespreken, evenals de moeilijkheden die wij hierbij ondervinden en samen met u te zoeken naar een meer efficiënte werkwijze; bovendien, hier enkele beschouwingen aan vast te knopen, over onze opgave als gezondheidsopvoeders.
Overal hoort men de laatste tijd de slogan: huisarts-centrale persoon, huisarts-spilfiguur van de gezondheidszorg, zodanig zelfs dat het geloofwaardig overkomt... Wij zijn inderdaad ook geneigd om de Minister van Volksgezondheid en andere beleidsmensen te goeder trouw te nemen wanneer zij dergelijke uitspraken doen. Het is immers onze ervaring dat er eerlijke inspanningen gedaan worden om de gezondheidszorg in juiste banen te leiden.
Elke huisarts die een goed dossier van zijn patiënten tracht aan te leggen, wordt regelmatig gefrustreerd. Van bepaalde patiënten zijn de dossiers onvolledig, en dus ook van weinig waarde, omdat de huisarts voor die patiënten slechts een gelegenheidsdokter is.
Het voorbije jaar kregen een driehonderd van mijn patiënten een P.A.F.-formulier mee naar huis. Een tweehonderd formulieren werden teruggebracht en door de komputer verwerkt.
De verloskundige zorg en hulpverlening van de huisarts is een wezenlijk deel van zijn taak. Dit lijkt mij evident in de hedendaagse visie op de huisartsgeneeskunde. Daarom is het verwonderlijk dat niet meer jonge huisartsen de verantwoordelijkheid voor de verloskundige begeleiding van de patiënten op zich willen (of kunnen) nemen.
Het zijn harde tijden... voor jongeren althans. Tien jaar terug volstond het een huis te vinden om je te vestigen, nu moet je ook zitten cijferen : of de huisartsdichtheid in een streek niet zo dens wordt, dat je bestaanszekerheid in vraag komt.
Sinds haar ontstaan heeft onze vereniging de bij-, nascholing van de H.A. als een van haar wezenlijke bestaanredenen vooropgesteld. Zij is hier haar doelstellingen met wisselend sukses nagekomen.
