Op 5 en 6 mei jongstleden heeft de Societas Intemationalis Medicinae Generalis in Wenen, in de Wiener-Arztekammer, Grosser Sitzungssaal, Weihburggasse 10-12, haar dertigjarig bestaan gevierd.

Eén van de dilemma's van de WVVH - we hebben er wel enkele - is of wij een eerder contemplatieve denkgroep moeten zijn, die zijn ideeën aan de beroepsgroep aanbiedt, en deze geesteskinderen dan in de huisartsverenigingen hun eigen leven laat leiden of toch ook een soort lobby of een actieve Vereniging, die tactieken uitdenkt om haar gedachtengoed metterdaad onder de huisartsen te verspreiden en bij hem ingang te doen vinden.

In «Huisartsmodel 2000» stelde de WVVH de vraag of de huisarts nog een taak had binnen de gezondheidszorg, en zo ja, hoe zulke huisarts er dan wel moest uitzien. Dit model werd enigszins arbitrair geprojecteerd naar het jaar 2000.

Huisarts Nu verschijnt niet in januari. Een pluspunt eigenlijk voor de editoriaalschrijver cum voorzitter.

Ik raad u allen aan de «Mededelingen CV» van de Provinciale Raad van de Orde van Geneesheren van de provincie Antwerpen te lezen.

Het AVGI-compendium van farmaceutische specialiteiten 1987-88 is zopas verschenen.

In januari verschijnt Huisarts Nu niet. De traditionele nieuwjaarswensen, een dankbaar onderwerp voor een editoriaal van elke voorzitter, gaan daardoor elk jaar weer de mist in.

Deze ietwat pompeuze titel ontleen ik aan de onderwerpen voor dissertatie waarmee onze opvoeders ons, retoricastudenten, in illo tempore opzadelden.

Minder plechtig: wil je de wereld veranderen, begin dan bij jezelf als je in deze tijd huisarts bent en de groeiende complexiteit van de georganiseerde huisartsenwereld met enig onbehagen observeert.