Jochem is zestien jaar en verblijft sinds een maand in ons centrum. Hij doet het goed. Leert bij over voeding, beweegt met plezier, zoekt zijn plek in de groep. Alleen het slapen loopt wat stroef.

Na al die jaren van gebrek aan stimulatie gaan ze beginnen stimuleren of straffen eigenlijk. Dat moet dan allemaal vanzelf gaan met alleen maar sukkelaars die richting hun nieuwe job sprinten.

Het begint meestal stil. Eén jongere die lange mouwen blijft dragen. Die zich iets vaker terugtrekt. Die bij het omkleden net iets te snel is. En dan zie je het: dunne, parallelle lijntjes op een onderarm. Vers of net genezend.

Marylien had besloten, onder andere na aandringen van een paar vriendinnen en een bediende van de mutualiteit, om deel te nemen aan de mammascreening. Met mij had ze het niet besproken.

Een residentiële opname is een ingrijpende gebeurtenis. Dat weten wij vanuit een rationeel, professioneel standpunt, maar probeer het eens te voelen: Je bent dertien of vijftien jaar. Je hebt een chronische ziekte die zichtbaar is, obesitas bijvoorbeeld, of onzichtbaar: chronische pijn, vermoeidheid, niemand ziet het maar je draagt het elke dag.

Als je ooit voor het altaar staat, beloof je elkaar trouw in goede en slechte dagen. Niemand vertelt erbij dat die ‘voor altijd’ lang is en niemand zegt wat het wordt als één van de duifjes als een oude kip of haan in een rolstoel belandt, zeker niet al op zijn vijftigste.

Met de komst van nieuwe medicatie is het obesitaslandschap veranderd. Er is iets verschoven. Waar we vroeger enkel konden werken aan leefstijl, hebben we nu bijkomende instrumenten. Krachtige en effectieve tools, die levens kunnen veranderen. Maar er is één grote ‘maar’: er is geen terugbetaling.

De laatste maanden waren voor Huberta moeilijk geweest. De routine van zich ‘s morgens achter de computer te slepen en Facebook te openen was wat lastiger geworden

Thomas is veertien en komt voor de tweede keer naar het Zeepreventorium. Geen lang traject deze keer. Zijn gewicht bleef stabiel en hij doet het thuis behoorlijk goed. Hij wil vooral zijn conditie verbeteren en extra inzetten op begeleide krachttraining.

Fredje komt voor een bloedname. Hij wordt vijftig en wil een groot onderhoud, een screening voor ‘alles’, je weet wel. Alsof dat bestaat en alsof we dan niet al zijn bloed nodig hebben.