Het helpen van mensen in nood is een specifieke opdracht voor de huisarts. Zijn taak is voorzeker het genezingsproces zo mogelijk te bevorderen met gebruik van al de verworvenheden van de medische wetenschap, maar evenzeer moet heel zijn werk « patient-centered » zijn en aandacht wekken voor al de morele en psychische noden van de patiënt. Het ene is niet mogelijk zonder het andere.

Ofschoon in het senium organische hersenletsels veelvuldig voorkomen, treden ons inziens ongetwijfeld affectieve stoornissen nog vaker op.

In onze Spekulum-rubriek, heden twee onderwerpen : 1. De tekst van een toespraak van Dr. Halfdan Mahler over « de gezondheid van het gezin ». Volgens één onzer medewerkers een meer wetenschappelijke benadering van het tema van Ivan lllich. (cfr. Hanu 3.75). 2. Een reflektie van collega Seuntejns na één jaar fungeren van het Centrum voor Huisartsenopleiding aan de R.U.G.

Patiënt heeft zelf reeds de diagnose «scheefstand van het gelaat» gesteld. Wij, artsen, moeten nu trapsgewijs de minder frekwente gekende oorzaken gaan uitsluiten, om de meest frekwente vorm, de idiopathische paralyse van Bell te herkennen ; wij zullen ook de aard en de evolutie van elke «Bell» moeten onderkennen ; een goede therapeutische aanpak kan zeer beslissend zijn in verband met restletsels. Het leek ons dan ook zeer interessant om een werkschema op te stellen, dit te publiceren in deze nascholingsrubriek, en u te vragen naar aanvullingen, kritiek... Het opstellen en het kritisch...

Doelstelling van dit artikel is niet de vraag te beantwoorden welke de plaats is van de huisarts in de verloskunde, dit is helaas regionaal zeer verschillend, hangt af van plaatselijke gebruiken, van plaatselijke specialist, van plaatselijk ziekenhuis...

In een inleiding van een artikelenreeks over geriatrie willen we aantonen dat huisartsen veel te maken hebben met bejaarden, en dat geriatrie specifieke aspecten heeft.

De seksuele rijping staat onder een komplexe en onvolledig gekende kontrole. Bijgaand schema geeft een overzicht van de hypothalamo-hypofysaire-ovariële axis.

Twaalf huisartsen van het Academisch Centrum voor Huisartsenopleiding van de Universitaire Instelling Antwerpen hebben 100 gevallen geregistreerd die naar de chirurg werden verwezen met de diagnose Appendicitis en die allen werden geopereerd.

Het is de bedoeling van deze bijdrage enkele van de voornaamste principes van de gedragstherapie in het kort aan te halen en een paar voorbeelden uit eigen ervaring te geven over toepassing van gedragsveranderingstechnieken in een huisartsenpraktijk.

De vraag, die wij ons vandaag stellen is het ontdekken van die bijzondere relatie tussen twee partners, de zieke en de arts, het ontdekken van de waarde van die relatie, en waarin deze relationele waarde op zichzelf eventueel therapeutisch werkzaam is. D.w.z., voelt de zieke partner of patiënt zich werkelijk beter, gelukkiger, meer fundamenteel één met zijn menszijn, dank zij zijn relatie met zijn partner-arts ?