« Uit de groepsdiskussie kwam duidelijk de defaitistische houding van de arts aan het ziekbed (van de CVA-patiënt) naar voren: een summier onderzoek, een bloeddruk nemen, een injektie geven met één of ander vasodilatans, dit alles eigenlijk meer voor het oog van de omstaanders. om dan vlug een verwijsbriefje voor de kliniek te schrijven. Deze houding is eigenlijk gegroeid uit het gevoel van machteloosheid tegenover het cerebrovasculair accident.