Ons onderzoek op blz.13 toont duidelijk aan dat heel veel patiënten een meerwaarde ervaren bij het contacteren van hun huisarts via teleconsultaties: verlengen van medicatievoorschriften, bespreken van geruststellende resultaten, stellen van korte vragen of het bereiken van hun eigen huisarts tijdens vakantie of reis.

In het publieke debat en in wetenschappelijke studies over abortus gaat het zelden over vrouwen in kwetsbare situaties: zonder ziekteverzekering, zonder dak boven het hoofd, maar ook sekswerkers of vrouwen met een verzoek voor internationale bescherming. Ook in de artikels over abortuszorg in het decembernummer van Huisarts Nu komt deze invalshoek onvoldoende tot zijn recht.

Internationaal groeit de aandacht om in het kader van de doelstellingen van gezondheidssystemen ook een prominente plaats te geven aan ecologische aspecten. Dit in twee richtingen: een gepast antwoord bieden op de impact van klimaatveranderingen op de gezondheid van individuen en populaties, maar ook de noodzaak om de ecologische voetafdruk van het gezondheidszorgsysteem zelf te verkleinen.

Het is een herkenbaar verhaal in de huisartsenpraktijk. Een jonge vrouw, meestal wat gehaast en beschaamd, vraagt om de noodpil. Ze wil geen uitleg, geen vragen, enkel een snelle oplossing. De urgentie dringt, dus we helpen: de pil wordt voorgeschreven, het probleem lijkt van de baan. Maar is het dat echt?

In de provincie Antwerpen wordt minder samengewerkt met multidisciplinaire begeleidingsequipes dan verwacht. Kunnen huisartsen de palliatieve thuiszorg meestal alleen aan?

Elke huisarts heeft al wel eens van patient empowerment gehoord. Maar in hoeverre zijn huisartsen in hun dagelijks werk hiermee bezig? En hoe kunnen ze patiënten hierin aanmoedigen?

Epidemiologisch onderzoek in 2019toont aan dat bepaalde etnische groepenin Nederland op hun thuisadres consequenthogere concentraties luchtvervuiling ervaren dan hun Nederlandse tegenhangers.

In onze evolutionaire strijd was voldoende calorieën vergaren een cruciale factor om te overleven en waren suikers en vetten dus een fantastische energiebron.

Volgens de huidige wetgeving moet een vrouw met een ongewenste zwangerschap die zich voor een eerste consultatie in een abortuscentrum of in een ziekenhuis aanmeldt, nog zes dagen wachten vooraleer ze een abortusbehandeling kan krijgen. Men noemt dit de ‘bedenktijd’. In die zes dagen, zo hopen sommige politici, kan de vrouw zich nog bedenken en toch niet tot een zwangerschapsafbreking overgaan.