Er is toenemende belangstelling voor de etiologie en het onderhoud van chronische vermoeidheid, in het bijzonder aanslepende vermoeidheidsklachten bij mentale en fysieke medische aandoeningen zoals chronische pijnsyndromen (bijvoorbeeld fibromyalgie), aandoeningen gerelateerd aan erfelijke bindweefselaandoeningen (bijvoorbeeld Ehlers-Danlos syndroom), chronische gastro-intestinale problemen en veelvoorkomende psychiatrische aandoeningen zoals angst en depressie.

Neurodegeneratie en cerebrovasculaire aandoeningen veroorzaken aanzienlijke morbiditeit bij patiënten met diabetes type 2 en obesitas. GLP-1-receptoragonisten (GLP-1RA’s) zoals semaglutide en tirzepatide verbeteren de glykemie en leiden tot gewichtsverlies, maar hun mogelijke beschermende effecten op het brein en de bloedvaten zijn minder goed onderzocht

Jochem is zestien jaar en verblijft sinds een maand in ons centrum. Hij doet het goed. Leert bij over voeding, beweegt met plezier, zoekt zijn plek in de groep. Alleen het slapen loopt wat stroef.

Hoewel Magali mooie vooruitgang had geboekt tijdens de opname in het Zeepreventorium, maakte haar moeder zich zorgen. Ze vreesde dat het thuis niet zou lukken. Magali was te chaotisch, had wisselende stemmingen en haar emoties konden alle kanten op gaan. De ene dag ‘ja’ en de volgende dag een resolute ‘nee’. Naar mijn gevoel perfect normaal pubergedrag, maar Magali’s moeder was hier niet van overtuigd.

Enerzijds is er sprake van ‘fatshaming’ en worden mensen met obesitas onheus behandeld, maar anderzijds is er de tegenbeweging van ‘bodypositivity’.

Jasper, vijftien jaar oud, kwam binnen in het Zeepreventorium zoals zoveel jongeren dat doen: schoorvoetend en met een blik ergens tussen onverschilligheid en lichte irritatie. Hij wist waarom hij hier was. “Obesitas kan gevaarlijk zijn”, had de huisarts gezegd.

Idris, vijftien jaar, had al eens eerder in ons centrum verbleven. Nu, een jaar later, komt ze opnieuw in opname. Niet alleen met meer bagage, maar ook met meer kilo’s dan voorheen. Haar schouders lijken het gewicht van haar eigen teleurstelling te dragen.

De gemiddelde Belg eet vandaag vooral wat de industrie hem voorschotelt: smakelijk, gemakkelijk, goedkoop en vaak ultrabewerkt. In zijn boek ‘Dit slik ik niet meer!’ neemt huisarts Staf Henderickx de lezer mee in een grondige en tegelijk toegankelijke analyse van hoe ultrabewerkte voeding onze gezondheid aantast én waarom dat voor ons als huisartsen bijzonder relevant is.