Wie met één oog de algemene pers volgt, komt al gauw een bericht tegen over het ‘huisartsentekort’, met vaak een quote als: “Een cascade van pensionering van lokale huisartsen laat duizenden patiënten verweesd achter.”

Ons onderzoek op blz.13 toont duidelijk aan dat heel veel patiënten een meerwaarde ervaren bij het contacteren van hun huisarts via teleconsultaties: verlengen van medicatievoorschriften, bespreken van geruststellende resultaten, stellen van korte vragen of het bereiken van hun eigen huisarts tijdens vakantie of reis.

In het publieke debat en in wetenschappelijke studies over abortus gaat het zelden over vrouwen in kwetsbare situaties: zonder ziekteverzekering, zonder dak boven het hoofd, maar ook sekswerkers of vrouwen met een verzoek voor internationale bescherming. Ook in de artikels over abortuszorg in het decembernummer van Huisarts Nu komt deze invalshoek onvoldoende tot zijn recht.

De zoon vertelt me dat zijn vader niet gemotiveerd is om Nederlands te leren of om werk te zoeken. Zijn zorg is vooral om een vergoeding voor ziekte te bekomen nu zijn werkloosheidsvergoeding zal verdwijnen. Hij woont sinds een vijftal jaar in België. Hij vluchtte uit een oorlogsgebied. In zijn land werd hij gefolterd. Eens in België ontstonden er spanningen in zijn huwelijk.

In de provincie Antwerpen wordt minder samengewerkt met multidisciplinaire begeleidingsequipes dan verwacht. Kunnen huisartsen de palliatieve thuiszorg meestal alleen aan?

Jaren geleden, toen ik mijn praktijk begonnen was, vertrouwde een ervaren collega me het volgende toe: “Als patiënten met geschenken komen, dan mag je je eraan verwachten dat ze binnenkort van huisarts zullen veranderen.”

Patiënten met hartfalen vragen om een nauwkeurige diagnose en een gepersonaliseerde zorg. Dat wordt duidelijk in dit themanummer van Huisarts Nu.

Geen andere denker dan Nancy bracht het lichaam zo dicht bij het denken. De vreemdheid van ziekte, medicatie of transplantatie is voor hem de uitvergroting van het vreemd-zijn van het lichaam zelf.

Elke huisarts heeft al wel eens van patient empowerment gehoord. Maar in hoeverre zijn huisartsen in hun dagelijks werk hiermee bezig? En hoe kunnen ze patiënten hierin aanmoedigen?