De ‘Compassionate Cities’ willen weg van de individuele aanpak om met rouw en verlies om te gaan. Deze steden, gemeenten of gemeenschappen organiseren lokale opvang voor inwoners die het wat moeilijker hebben. Hoe kunnen huisartsen en eerstelijnszones hierin mee ondersteunen?

Levensstijlgeneeskunde mag een evenwaardige plaats krijgen in het voorkomen en stabiliseren van chronische aandoeningen. Eenvoudige levensstijlaanpassingen kunnen de levenskwaliteit verbeteren.

De coronaperikelen zijn nog steeds merkbaar in de praktijk. Het jojobeleid, met op- en neergaande verstrengingen en versoepelingen, vormt geen stevige bodem voor de zorgcontinuïteit in de eerste lijn.

De slogan ‘Blijf in uw kot’ van onze federale minister van Volksgezondheid had een dwingend, radicaal effect op de hele bevolking: iedereen kroop in zijn of haar schulp. Zelfs aanhoudende lichamelijke klachten waren voor velen geen reden om de dokter te contacteren.

Fons Van Orshoven werd op 16 april 1922 geboren in Hoeilaart. Hij was er huisarts en ook politiek actief. En op 4 juni sloot hij ook in Hoeilaart definitief de ogen. Maar zijn professioneel leven had een veel grotere actieradius dan de kerktoren van Hoeilaart.

Namens de wachtposten en hun personeel in Vlaanderen reageerde Stefan Teughels, voorzitter Wachtposten Vlaanderen, op het interview met Ri De Ridder, voormalig directeur-generaal Dienst geneeskundige verzorging Riziv. Vooral de titel van dit interview zorgde voor controverse (zie Huisarts Nu 3, blz. 108-111).

Het begin van de lockdown voelde even als wittebroodsweken. Plots waren telefonische contacten (eindelijk) een volwaardige medische handeling, met de zegen van de Orde van Artsen en terugbetaling via het Riziv. De telefonische selecte van patiënten zorgde voor een veel rustiger verloop van raadplegingen, wat een relaxte meevaller was voor de gemoedsrust van de arts. De meeste patiënten begrepen ook dat zomaar bij de praktijk binnenwippen niet meer aan de orde was. Dat alles maakte ons professioneel leven rustiger en soms te rustig...

Tot nu toe is de behandeling van griep erg rechtlijnig: personen met een zwakke gezondheid vaccineren vooraleer het griepseizoen zich aandient en de anderen met Nieuwjaar een goede gezondheid toewensen.

In een opiniestuk van kinesitherapeut Nicole Timmerman kon u lezen in welke gevallen de patiënt rechtstreeks naar de kinesitherapeut zou kunnen gaan (Huisarts Nu 2019;48:283). Maar is deze directe toegang in de praktijk haalbaar?

Moet de abortustermijn versoepeld worden van 12 naar 18 weken zwangerschap? Voor de meest kwetsbare groep vrouwen zou dit de nazorg kunnen verbeteren.