Deze maand behalen een paar honderd huisartsen-in-opleiding (haio’s) hun erkenning als ‘volwaardig’ huisarts. Ze hebben een lang en grondig traject achter de rug van basiskennis, omgaan met evidence, klinische stages en ervaringsgericht leren in een opleidingspraktijk, het ‘echte’ werk. Twee jaar om de hele medische bagage te boetseren tot een eigen stijl. In het begin wat aarzelend, onzeker, maar met steeds meer vertrouwen in de groei naar een eigen invulling van het huisarts zijn.

Wat de Eerstelijnsconferentie betekent voor huisartsen en andere zorgaanbieders, is goed uitgelegd door Emelien Lauwerier en Gijs Van Pottelbergh in het vorige nummer van Huisarts Nu. Maar wat betekent ze voor de burger? Wat is relevant voor hem/haar?

De Eerstelijnsconferentie was even 'slikken' voor de modale huisarts. Ons gekend hulpverleningsmodel staat op de helling. De eerste lijn is een 'team', concludeert Guy Tegenbos in dit nummer. Hij is een bevoorrecht getuige van het proces van deze Eerstelijnsconferentie. Maar werken we al niet lang 'in een team'? Ja, met de huisarts als spin in het web van de eerste lijn, de coördinator van de zorg, het centrale aanspreekpunt.

Na het ontslag van de vorige redactieploeg kende Huisarts Nu een moeilijke periode. Toch viel in 2016 om de twee maanden een nummer in jouw brievenbus. Dat kon enkel dankzij een zorgvuldig opgebouwde voorraad artikels en de inzet van Carine Deceulaer, de gedreven en standvastige eindredacteur. Maar naast de zorg voor de continuïteit timmerde Domus Medica ook aan de weg van een nieuw tijdperk voor Huisarts Nu.

MOPA of Moslims en Palliatieve Ondersteuning, dat beschreven wordt op de voorgaande pagina’s, is een heel goed initiatief. Want er is inderdaad een probleem. Een aantal ouder wordende immigranten maakt weinig gebruik van het zorgaanbod dat wij kennen en zeker van de palliatieve zorg en de begeleiding bij het levenseinde.

Palliatieve patiënten met een migratieachtergrond doen zeer weinig een beroep op het bestaande aanbod. Vaak zijn ze niet op de hoogte van het bestaan van deze zorg en weten ze niet wat comfortzorg inhoudt.

Er zijn aandoeningen die boeien en ook vermoeien. Hiv is er zo één. Aids is, excuseer mij de uitdrukking, een razend interessante aandoening. Er is één duidelijke oorzaak, een virus. Wat een verademing tussen al die multifactoriële, complexe chronische aandoeningen die onze dagtaak helemaal opvullen. Wie besmet is, blijft levenslang drager en progressief ontwikkelt zich een intrigerend ziektebeeld met exotische syndromen: Pneumocystis carinii-pneumonie, cryptokokkenmeningitis en een huidaandoening (eigenlijk een vaatziekte), het Kaposi sarcoom.

Het ICHO wil haio en praktijkopleider beter op elkaar afstemmen. Kan een computerprogramma hierbij helpen?

Doctors4doctors startte in de Antwerpse regio. Na tien jaar werken aan ‘het zorg dragen voor andere artsen’ is het concept uitgewaaierd over heel Vlaanderen.

Met niet weinig trots presenteerde het Vlaams Instituut Gezond Leven recent zowel de nieuwe voedings- als bewegingsdriehoek. Met eenvoudige symbolen, kleuren en vormen informeren deze de burger over wat we moeten vermijden, verminderen of vermeerderen. Bedoeling is uiteraard dat dit wijdverspreid geraakt en dat men de nieuwe driehoeken toepast in alle levensdomeinen: thuis, op het werk, in de vrije tijd, op school,…