Opnieuw worden we geconfronteerd met een politieke inmenging in de uitoefening van ons beroep: namelijk het voorschrijven van medicatie.

Hoe belangrijk is een Huisartsenkring? Heel belangrijk, zullen de leden van 'Huisartsen Regio Mortsel' (HRM) u dadelijk vertellen. Zij organiseerden voor hun tweede lustrum op 9 maart jongstleden grootse festiviteiten in het Hof van Nazareth te Lier.

Het "Forum Romanum " was de naam voor hel marktplein in het oude Rome, gelegen tussen de Palatijnse en de Capitolijnse heuvel. Romeinen van allerlei slag kwamen er dagelijks samen om te paraderen, om de publieke zaken te bespreken en om recht te doen. In overdrachtelijke betekenis staat Forum voor datgene dat op deze marktplaats gebeurde. Tegenwoordig wordt deze term gebruikt voor een bijeenkomst waarop deskundigen na hun uitleg met de aanwezigen in discussie gaan.

In het begin van de voorbije zomer legde ik enkele malen een huisbezoek af bij een missiezuster die haar zes maanden verlof bij haar ouders in onze gemeente doorbracht.

Tot ik onlangs de editorialen van de vorige jaargang van Huisarts Nu (jaargang 1990) er op na sloeg, besefte ik niet met welk waanzinnig aantal taken en opdrachten de voorzitter en de medevoorzitters van de WVVH de actieve Vlaamse huisarts opzadelen. De huisarts moet zijn vak als kunst en kunde bedrijven met aandacht voor preventie, psychosociale aspecten. thuiszorg en wetenschappelijk onderzoek. Hij moet hard werken aan zijn navorming, hij mag de kwaliteitsverbetering niet uit het oog verliezen en hij moet alle aandacht hebben voor het Centraal Medisch Dossier.

In Huisarts Nu van 5 maart 1990 (blz. 57) konden we van de hand van collega Patrick Wyffels het volgende lezen: “Tot de valkuil behoort dus ook het als huisarts niet kritisch staan ten opzichte van de diagnoses van de specialist” en “Als huisarts staan we weer niet kritisch tegenover de specialist die in casu met dezelfde middelen werkt, maar ze onvoldoende gebruikt." Wij vonden dit toen, en vinden dit nog steeds de beste uitspraak die sedert jaren in ons lijfblad Huisarts Nu is verschenen.

Over het al of niet wetenschappelijk karakter van de huisartsengeneeskunde is al heel wat inkt gevloeid. Veel heeft te maken met hoe de definitie van wetenschap luidt, maar meer mischien nog met de wijze waarop elke huisarts afzonderlijk met zijn vak omgaat. De discussie omtrent wetenschappelijkheid stuit meestal op de tegenstelling tussen positieve of exacte wetenschappen, zoals natuurkunde, scheikunde, en (binnen de biomedische wetenschappen) biologie enerzijds en de humane of toegepaste wetenschappen zoals geneeskunde en in het bijzonder huisartsengeneeskunde anderzijds.

"Dokter, er is een mirakel gebeurd!'. Zo werd ik voor twee maanden aangesproken door de buren van een chronische patiënt bij wie ik om de vier weken op huisbezoek ga.

De WVVH en de Academische huisartsencentra kunnen elkaar niet negeren. Eendracht maakt macht, met name wat de kwaliteitsverbetering van de geneeskunde betreft. De voorzitter van de vereniging breekt een lans voor nauwere samenwerking. Bij de start van het nieuwe academische jaar is het tijd om de relatie tussen de WVVH en ACHG, CHAO of hoe deze instituten zich ook mogen noemen, even van naderbij te bekijken.

Dit standpunt belicht een fenomeen in de medische pers. gekoppeld aan een verhaal over Oosterse wijsheid. Het thema van vandaag is: je kunt de waarde van een blad niet aflezen aan de dikte van het papier. Gebrek aan journalistieke eerlijkheid leidt tot manipulatie, desinformatie en kwalijke informatieverspreiding.