Momenteel verloopt de screening op levensbedreigende aandoeningen in ons land zonder overleg en zonder vast plan op enkele uitzonderingen na. Zo blijken de vrouwen met het hoogste risico op cervix-carcinoom het minst vaak gescreend te worden. Dergelijke tegenstrijdigheden vragen om meer duidelijkheid over de plaats van screening binnen de preventieve taak van de huisarts. De principes die meespelen bij een beslissing over zin en onzin van bepaalde screeningsinterventies in de huisartsenpraktijk komen in het eerste deel van dit artikel aan bod. In het tweede deel dat in de volgende editie van...

Het medisch model loopt gevaar het biologische oorzaak-gevolg denken door te trekken naar de lichaamsbeleving, het psychische functioneren en de relatiewereld, ten koste van het verrijkende en betekenisscheppende moment in de arts-patiënt ontmoeting. In de hedendaagse huisartsengeneeskunde, en meer bepaald in het model van methodisch werken, is de verbale communicatie te zien als een verlengstuk van de onderzoekende, analytische, medische blik. Dit verrijkt het vaardigheden-arsenaal van de huisarts. Het causalistisch denken, eigen aan de biogeneeskunde, breidt zich uit van het organische naar...

Het prenataal gezondheidsgedrag van Marokkaanse en Turkse migrantenvrouwen is suboptimaal: ze melden zich later aan en consulteren minder frequent dan autochtone vrouwen. Tevens is hun prenatale zorgenvraag minder regelmatig. Dit werd in Vlaanderen door verscheidene auteurs vastgesteld. Welk is nu de rol van de interactie hulpverlener-patiënte in het prenataal consultatiegedrag en hoe kan de prenatale zorgverstrekking worden verbeterd. Een door De Munck e.a. uitgevoerde studie formuleert op deze vragen een antwoord.

De grens tussen incest en seksueel geweld is moeilijk te trekken. Tussen het extreme zwijgen en de extreme woordenvloed van de slachtoffers is het voor de hulpverlener vaak moeilijk schipperen. De wetenschap is niet altijd bij machte op onze vragen of die van onze patiënten een antwoord te formuleren. Bijgaand artikel gaat op zoek naar een hypothese die in de praktijk praktisch bruikbaar zou kunnen zijn, maar laat nog heel wat vragen open. Zowel de methode als de resultaten bieden voer voor overpeinzingen.

Heeft u tijdens de weekend-wacht al eens met de mond vol tanden gestaan wanneer een kind van zeven zich opwerpt als tolk tussen zijn zieke moeder, die geen Nederlands kent, en uzelf als goedbedoelende hulpverlener? Bijgaand artikel omtrent een project "culturele bemiddeling" levert wellicht geen oplossingen voor dergelijke acute communicatieproblemen, maar hopelijk wel voor de gebrekkige toegankelijkheid van onze gezondheidszorg voor migranten.

Huisartsen trachtten reeds verschillende keren, zonder veel succes, de preventiekaart in hun dagelijkse praktijk te verankeren. De redenen voor het falen bleven tot nu toe onduidelijk. Hypothesen voor dit falen formuleren, bleek evenmin vanzelfsprekend. Niettemin legde een groep huisartsen zich hierop toe en slaagden zij door toepassing van een inductieve onderzoeksmethode hierin. Methodisch Werken komt hierbij duidelijk om de hoek kijken, maar wordt ook op zijn kop gezet...

Over het geneesmiddelengebruik in Vlaamse rusthuizen werd tot nu toe weinig onderzoek verricht. Hoe hoog ligt het verbruik per resident, en hebben de bejaarden zelf nog enige autonomie bij het beheer van hun medicatie? Distributiesysteem, rol van het verplegend personeel, voorschrijvende instantie, kennis bij de residenten over de verstrekte medicatie, inname-controle enzovoort komen in de studie van R. Vander Stichele et al. aan bod. Uit de enquête blijkt alvast dat plaatselijke huisartsen vaak de medische begeleiding op zich nemen, zodat de meesten bij deze problematiek betrokken zijn.

Is het voorschrijven van antibiotica bij acute keelpijn aangewezen of juist niet? Een vraag waarmee elke huisarts regelmatig in zijn dagelijkse praktijk wordt geconfronteerd. Systematisch voorschrijven van antibiotica gebeurde vooral om de niet-infectieuze verwikkelingen te voorkomen. Deze verwikkelingen blijken tegenwoordig veel minder talrijk voor te komen, tot zelfs helemaal niet. Is er dan nog een andere reden voor systematische antibioticabehandeling bij acute keelpijn aanwijsbaar? En wat levert de kosten/baten-analyse bij het al dan niet gebruik van deze geneesmiddelen op?

Zowel in België als in Nederland worden huisartsen (en artsen in het algemeen) met veranderingen in de organisatie van de ziekte(kosten) verzekering en van de gezondheidszorg geconfronteerd. In dit artikel wordt de positie van de huisarts in beide landen op een aantal punten vergeleken. De teneur is dat het professionaliseringsproces van de Belgische huisarts pas laat op gang is gekomen en moeizaam verloopt. Alhoewel verschillende factoren hieraan ten grondslag liggen, wordt in dit artikel een centrale rol aan de organisatie van de ziekteverzekering toegekend. Reeds vóór de Tweede Wereldoorlog...