In hoeverre is een patiënt hulpbehoevend? Om de behoeftegraad te kunnen meten, werd een instrument ontwikkeld: de zorgbehoefteschaal. Zowel voor de individuele patiënt als voor de hele populatie kunnen zo de zorgbehoeften worden vastgesteld. Fysische, maar ook psychische afhankelijkheid, de sociale context en het comfort spelen hierin mee. Onderstaande tekst geeft uitleg over de samenstelling, het gebruik en het nut van de KATZ-schaal.

Planmatig werken kan de kwaliteit van de hulpverlening verhogen. Voor thuisgezondheidszorg, waarbij hulpverleners samen werken, gaat dit zeker op. Bij individuele thuiszorg wordt dan ook dikwijls met een (individueel) zorgenplan gewerkt. Steevast verwacht men van de huisarts dat hij het initiatief tot het opstellen van een dergelijk plan neemt (wat zijn spilfunctie in de thuiszorg ook hier bevestigt). De concrete invulling ligt evenwel in handen van de zorgbemiddelaar.

Het decreet Weckx beoogt met het inschakelen van een zorgbemiddelaar een betere coördinatie en ondersteuning van de thuiszorg voor zwaar hulpbehoevenden. Om deze taak op zich te kunnen nemen, worden aan de zorgbemiddelaar heel wat eisen gesteld. Wie kan of wil deze zware opdracht vervullen, en welk onderscheid is er met de taak van de “zorgverantwoordelijke”? Moet de huisarts zorgbemiddelaar worden of moet hij deze taak delegeren.

Het "thuismilieu" kan omschreven worden als de familiale en sociale omgeving waarin hulpbehoevenden wonen, leven en door de andere leden van dit milieu verzorgd worden. Zowel nu als in de toekomst vormt dit “thuismilieu "' en de personen die eraan deelnemen het draagvlak van de gehele thuiszorg. Welke zijn de mogelijkheden en de problemen, de kansen en de uitdagingen? Aan welke ondersteuning hebben de thuisverzorgers bij de zorg voor bejaarden en chronische zieken nood? Dit artikel schetst wat thuiszorg in zijn algemene vorm op dit ogenblik inhoudt en betekent. Het interview achteraan...

Wat weet u over allergie en hoeveel dient u erover te weten in de huisartsenpraktijk? De meest frequente huisgehouden allergenen passeren in dit artikel de revue: van huisstofmijt tot PCP, dat op de keper beschouwd meestal geen allergeen, maar een irritans vormt. Het huis verdedigt zich tegen beide op dezelfde manier: door ventilatie.

"Binnenhuissmog" doet een boekje open over de onverwachte vervuiling van het binnenmilieu. Deze verontreiniging van de binnenlucht heeft een niet te onderschatten invloed op de gezondheid. Gelukkig zijn de meeste vervuilingsbronnen op te sporen en te behandelen.

De overheid kan ongezond wonen opsporen. Zij legt hiervoor een aantal initiatieven aan de dag. De huisarts springt op een bepaald moment in de dans. Over deze initiatieven én maatregelen bericht onderstaande tekst.

Hoofdpijn, braken, vertigo of zwaktegevoel met een koolstofmonoxide-intoxicatie in verband brengen, is niet vanzelfsprekend. Deze symptomen verwijzen immers naar meer klassieke aandoeningen. Bewusteloosheid of coma zijn duidelijker alarmtekens. Alertheid is hier dus meer dan ooit aangewezen.

Palliatieve zorgen krijgen de laatste tijd heel wat aandacht. Begin maart 1992 legde het Vlaams Eerstelijns Overleg (VELO) de laatste hand aan een consensustekst over deze specifieke zorg. Op 19 maart werd de tekst aan het publiek tijdens een persconferentie voorgesteld. Dit artikel is een weergave van deze consensustekst, en weerspiegelt de visie van VELO op de recente initiatieven op dit terrein. Palliatieve zorg kenmerkt zich immers als een bij uitstek eerstelijnszorg.

Hoe verloopt een consultatie met chronische patiënten? Welke zijn de valkuilen bij routine consulten, waarvoor we als huisarts best bedacht zijn? Het methodisch werken-model biedt de mogelijkheid deze valkuilen te expliciteren en er in de consultatie mee rekening te houden.