Menu

Ook in Vlaanderen ervaren huisartsen en verpleegkundigen zorgsubstitutie als een meerwaarde: boeiend werk, ruimte voor authenticiteit en solidaire werkbelasting. Een gedeelde praktijkvisie, praktijkprotocollen en structureel overleg zijn doorslaggevend voor een goed georganiseerde zorgsubstitutie in de huisartsenpraktijk.

Zorgmanagement bij patiënten met verschillende chronische aandoeningen is één van de belangrijkste uitdagingen binnen de gezondheidszorg. Maar wat is multimorbiditeit juist en hoe kan men dit meten? En wat is de rol van de huisarts in deze complexe zorg?

In de voorbije edities van Huisarts Nu kwam het fenomeen multimorbiditeit herhaaldelijk onder de aandacht. Wanneer men bij patiënten met multimorbiditeit de som maakt van de geldende richtlijnen, leidt dit tot complexe behandelplannen, versnipperde zorg en tegenstrijdige adviezen.

Hoe kan de huisarts schipperen tussen de ziektegeoriënteerde richtlijnen en de ruimere wensen van de patiënten met multimorbiditeit? In de James Mackenzie Lecture, gehouden in Londen op 18 november 2011, gaat prof. J. De Maeseneer na hoe de huisarts op de toenemende multimorbiditeit kan inspelen. Cruciaal hierin is de verschuiving naar doelgeoriënteerde zorg, waarbij de patiënt zelf bepaalt welke doelstellingen in zijn specifieke levenssituatie primeren.

Spirometrie is een valabel instrument in de evaluatie van patiënten met aanhoudende respiratoire symptomen. Ondanks de diagnostische waarde en de beschikbaarheid van betrouwbare en betaalbare handspirometers blijft het gebruik van spirometrie in de Vlaamse eerste lijn zeer beperkt. De implementatie van een longfunctiemeting in de huisartsenprakijk is niet zo eenvoudig; het vereist kennis, praktische oefening, tijd, geduld en organisatie.