Kan heden ten dage het uitoefenen van een beroep jouw ziek maken? Voor alle zware handelingen is er momenteel een mechanische ondersteuning, van bladblazers tot graafmachines om kabels te leggen.

Volgens de huidige wetgeving moet een vrouw met een ongewenste zwangerschap die zich voor een eerste consultatie in een abortuscentrum of in een ziekenhuis aanmeldt, nog zes dagen wachten vooraleer ze een abortusbehandeling kan krijgen. Men noemt dit de ‘bedenktijd’. In die zes dagen, zo hopen sommige politici, kan de vrouw zich nog bedenken en toch niet tot een zwangerschapsafbreking overgaan.

Los van elkaar vertelden twee patiënten me onlangs over hun problemen door schuldenlast. Een gemeenteambtenaar zag zich geconfronteerd met de noodzaak van dringende aanpassingen aan zijn huis (lekkend dak, asbest) die hij niet kon financieren vanwege de hoge afbetaling die er nog bij de bank liep: slapeloze nachten, concentratiestoornissen, echtelijke problemen,...

‘W aarom niets doen zo lastig is’ is de titel van een stukje uit Huisarts en Wetenschap. Het artikel gaat over ons omgaan met psychische klachten: hoewel er een grote rijkdom aan mogelijkheden schuilt in het gewoonweg actief luisteren en het niet direct classificeren van iemands klachten, wordt er te veel doorverwezen voor diagnostiek.

We zitten over de helft van de ‘alcoholvrije maand’. Elk jaar biedt februari een reflectieperiode over het persoonlijke gebruik van alcohol. Voor sommigen een makkie, zeker voor wie een leven lang geen druppel heeft gedronken. Maar heel wat mensen die zichzelf als ‘sociale drinkers’ zien, komen toch moeilijke momenten tegen om een hele maand neen te zeggen tegen de, in onze contreien, ingeburgerde socializer.

Ik herinner het me nog levendig. Ik was elf jaar oud en op woensdagnamiddag speelden we graag geïmproviseerd voetbal op één of ander pleintje. Mijn motorische dynamiek maakte mij geschikt als middenvelder. Een leuke plek, want je kon zowel achteraan wat mee voetballen én even later een splijtende demarrage doen richting de goal van de tegenstander.

Ouderdom komt met gebreken. Desalniettemin ervaren veel ouderen nog voldoening in hun leven. Ongeveer een op zeven heeft het er wel moeilijk mee. Voor hen mag er een einde komen, soms zo vlug mogelijk. Dit heet levensmoeheid: psychisch lijden door een combinatie van een aantal medische en/of niet-medische factoren die ertoe leiden dat iemand geen of slechts weinig levenskwaliteit ervaart en de dood boven het leven verkiest.

Hoelang is het geleden dat je de melkweg in zijn volle glorie aan de nachthemel hebt gezien? De lichtgrijze hemelmist van kunstlicht belemmert het zicht op de sterrenhemel. Is dat erg?

Naast dagelijkse patiëntenzorg en de routine van de praktijkorganisatie zijn er voortdurend ontwikkelingen waar huisartsen ‘iets mee moeten’: nieuw wetenschappelijk onderzoek, richtlijnen en nascholing, extra IT-mogelijkheden, samenwerking in eerstelijnszones, de New Deal, enz. Hoe hiermee omgaan? Zin om te experimenteren met de nieuwe inzichten of toch eerder afwachten?