Patiënten raadplegen de huisartsenwachtposten frequent voor niet-dringende medische zorgen. Dat zorgt voor een hogere werkdruk bij de artsen en oplopende wachttijden voor de patiënten. Bestaande triagesystemen, zoals 1733 en 112, verwijzen de patiënt naar de meest geschikte hulpverlener. Een online zelfevaluatie zoals de app ‘Moetiknaardedokter’ kan mogelijk voor een ontlasting van deze arbeidsintensieve en dure triagesystemen zorgen en resulteren in een efficiënter gebruik van de dienst spoedgevallen.

Het aantal patiënten die ingrepen en procedures ondergaan via een dagziekenhuis (of binnen de 24 uur na de ingreep het ziekenhuis verlaten), neemt gestaag toe. Dit heeft zijn weerslag op de zorgverlening buiten het ziekenhuis, zowel tijdens de preoperatieve periode, de perioperatieve periode (24 uur na de ingreep) als de postoperatieve periode (tot 30 dagen na de ingreep).

De prevalentie van hartfalen stijgt met de leeftijd, van 1% in de leeftijdscategorie 55 jaar tot meer dan 10% bij 70-plussers. Dat is vermoedelijk een onderschatting, want sommige studies schatten dat ongeveer 50% van de patiënten met hartfalen niet met een hartfalendiagnose geregistreerd staat.

Ouderenmis(be)handeling ontstaat sluipend; het herkennen en in kaart brengen vergt alertheid en een actieve exploratie van de arts. Het ‘Abuse Intervention Model’ helpt de complexiteit en de risicofactoren in beeld te brengen.

Een ‘uiterst prille medische abortus’ is een vrij nieuwe ontwikkeling in zwangerschapsafbrekingen en laat toe dat vrouwen een abortus kunnen hebben vanaf één dag overtijd of wanneer een zwangerschapstest positief blijkt.

Het absolute aantal van 18 000 zwangerschapsafbrekingen per jaar spreekt misschien tot de verbeelding, maar geeft geen inzicht in de evoluties en laat ook geen vergelijking toe met de situatie in andere landen.

Contact met de natuur vermindert agitatie en verhoogt de levenskwaliteit van mensen met dementie. Ze moeten hierin wel actief begeleid worden, bijvoorbeeld door samen te tuinieren, wandelen,…

Medische zorg voor vluchtelingen is in essentie niet anders dan de huisartsenzorg in de reguliere praktijk, maar zoals bij elke doelgroep kan het voorkomen van bepaalde aandoeningen verschillen. Eén van de grootste verschillen is het voorkomen van verschillende infectieziekten die in de huisartsenpraktijk minder frequent voorkomen, waaronder virale hepatitis, tuberculose en hiv.

Stem- en slikstoornissen komen vaker voor dan gedacht maar ontsnappen dikwijls aan de aandacht. Een recent ontwikkelde webapplicatie helpt huisartsen en patiënten om de ernst van deze problemen in te schatten.

Ook in Vlaanderen ervaren huisartsen en verpleegkundigen zorgsubstitutie als een meerwaarde: boeiend werk, ruimte voor authenticiteit en solidaire werkbelasting. Een gedeelde praktijkvisie, praktijkprotocollen en structureel overleg zijn doorslaggevend voor een goed georganiseerde zorgsubstitutie in de huisartsenpraktijk.