Het syndroom van Cushing is een zeldzame aandoening met een geschatte incidentie van twee tot vijf nieuwe gevallen per miljoen per jaar. Ze kent een piekincidentie in de leeftijd van 25-40 jaar, met een vrouwelijke predominantie. De ziekteverschijnselen zijn het gevolg van een langdurige blootstelling aan hoge waarden van glucocorticoïden, endogeen of exogeen. De endogene vorm (ziekte van Cushing) is zeldzaam en in 80-85% van de gevallen het gevolg van een overmaat aan ACTH-productie door een hypofyse-adenoom.

Verlaging van het low density lipoprotein (LDL) in het serum speelt een pivotale rol in de risicobeheersing van de (cardiovasculaire) mortaliteit bij patiënten met een (sterk) verhoogd risico.1 Jammer genoeg wordt minder dan 50% van de patiënten met een hoog cardiovasculair risico optimaal behandeld om de LDL-cholesterolstreefwaarde te bereiken.

Een gedwongen opname is het laatste redmiddel om een onhoudbare situatie te deblokkeren. Het is vaak niet evident om over te gaan tot deze maatregel omdat overtuigingskracht in dergelijke situaties onvoldoende blijkt om de persoon met ernstige geestelijke problemen te overhalen zich te laten opnemen.

Niet-alcoholische leversteatose of leververvetting kent vaak een asymptomatisch verloop. Welke klinische scores in de eerste lijn kunnen deze aandoening tijdig opsporen?

Eén op zeven 65-plusssers slikt dagelijks een benzodiazepine of Z-product. Lokale afspraken tussen huisartsen en apothekers helpen om dit hoge gebruik terug te dringen.

Het organiseren van zorg voor mensen met een meervoudige problematiek is complex. Een casemanager biedt kansen om de verschillende hulpverleners beter op elkaar af te stemmen.

Een deel van de patiënten die COVID doormaakten, blijft langer ziek dan initieel verwacht. Wat is nodig om deze patiënten beter op te volgen?

Patiënten met diabetes hebben een verhoogd risico op een ongunstig verloop van COVID maar ook op gezondheidsproblemen door uitstel van zorg. De huisarts is hier een essentiële schakel.

In België ligt het suïcidecijfer ruim boven het wereldwijde gemiddelde en is nog steeds het hoogste van West-Europa. Meer aandacht voor preventie en mentaal welzijn blijft nodig.

Via de procedure Dringende Medische Hulpverlening (DMH) kunnen personen zonder wettig verblijf financiële steun krijgen voor hun medische noden. Het concept ‘Dringende Medische Hulp’ is veel ruimer dan ‘hoogdringende geneeskundige hulp’ die onmiddellijk vereist is na een ongeval of bij een ernstige ziekte.