Dit woordenboek bestaat naast het Geneeskundig Woordenboek van PINKHOF-HILFMAN van dezelfde uitgever. Het richt zich niet zoals de grote broer tot gebruikers die nood hebben aan een standaardwerk voor wetenschappelijk gebruik.

In een boekje van 130 bladzijden beschrijft de auteur mechanismen die een rol spelen bij het in stand houden van een eco-systeem. Gekruid met veel voorbeeldjes biedt hij de lezer inzicht in de onderlinge samenhang.

De publikatie Hulpverlening en bestaansminimum is de tweede in de reeks Armoede en bestaansonzekerheid van de Koning-Boudewijnstichting. Het thema wordt belicht vanuit diverse vormen van hulpverlening in de welzijns- en gezondheidszorg.

Huisartsgeneeskunde is in de academische wereld een jonge discipline. Om echt erkenning te krijgen in de samenleving en bij de gevestigde wetenschappelijke orde is wetenschappelijk onderzoek absoluut noodzakelijk. Daarom wordt er de laatste jaren hard aan gewerkt om wetenschappelijk onderzoek in de huisartsgeneeskunde van de grond te krijgen. In navolging van de dominerende wetenschappelijke normen werd de onderzoeksmethode gebruikt die zijn oorsprong vindt in de klassieke natuurwetenschappen: de kwantitatieve methode. Deze manier van onderzoek wordt ook gepropageerd in de eerste boekjes die...

Algemeen gezien staat de huisartsenresearch nog in de kinderschoenen. Er is goed wetenschappelijk huisartsenonderzoek, maar niet erg veel. In 1984 werden in de zeven belangrijkste huisartsentijdschriften in de wereld 233 reseachsartikelen gepubliceerd. Ook in de buitenlandse tijdschriften zijn originele bijdragen over specifieke huisartsenaspecten die verdergaan dan louter optellen en beschrijven, eerder schaars. Toch beginnen zich overal hoopgevende perspectieven af te tekenen. Een referatendag in Vlaanderen heeft nog iets van een bijeenkomst van een handvol ingewijden, maar als men in...

Als je de oogst van nieuwe diagnose- en therapiemiddelen van de jongste kwarteeuw overschouwt, sta je even verbijsterd. Niet alleen kwam er een zeer groot aantal nieuwe mogelijkheden ter beschikking, maar bovendien waren sommige zo ingrijpend in het openen van nieuwe wegen voor de toekomst, dat je gerust mag zeggen dat ons vermogen tot medisch ingrijpen op lichaam en geest in die vijfentwintig jaar meer is toegenomen dan tijdens de hele voorafgaande mensengeschiedenis. Natuurlijk kreeg je ook heel wat onbelangrijke zaken, opgeblazen nieuwigheden, die afgingen zoals ze opgekomen waren, en...

Dat (huisarts)geneeskunde meer is dan somatiek en techniek, is een cliché; minder evident is wat dat «meer» inhoudt. Om daar achter te komen, brachten we een aantal mensen samen die extra begaan zijn met dat «meer», vaak omschreven als de psychosociale problematiek in de huisartsgeneeskunde. Wij laten u uw weg zoeken in het behoedzame schuifelen der gedachten. Ongeordend en chaotisch, lijkt het, maar dat is veeleer een teken van het zoeken en tasten, misschien wel naar het onvindbare. Wij nodigen u uit om aan deze poging deel te nemen

Dit artikel dat vijfentwintig jaar terugblikt in de tijd met het oog gericht op de evolutie van de sociale zekerheid, valt in twee delen uit elkaar. Jos Van Bragt beschrijft in een eerste deel op de hem geëigende persoonlijke wijze hoe die evolutie verlopen is en wat de markatiepunten ervan zijn. In een tweede luik belicht Leo Schillemans welke mechanismen het functioneren van dit hele sociale zekerheidsbestel besturen.

Vanuit het VHI groeide de idee om het fenomeen plethora eens nauwkeurig onder de loep te nemen. Het item mocht in het themanummer rond 25 jaar WVVH beslist niet ontbreken. Welke artsenauthoriteit heeft immers het woord niet in de mond gehad ? Welke minister van Sociale Zaken heeft er de laatste tien jaar geen standpunt over ingenomen ? Welke student geneeskunde heeft het woord nog nooit gehoord ? Er is dus voldoende grond om het fenomeen eens met cijfers te benaderen. De afdeling Basiscijfers van het VHI kreeg dan ook de opdracht relevante gegevens op te sporen. Deze recent opgerichte...

Er was een tijd dat navorming de enige bestaansreden was van de WVVH. De enkelingen die professor Vandenbroucke rond zich verzamelde, kregen tot taak de huisarts in het veld wijsheid bij te brengen op een praktijkvriendelijke manier. De geneeskunde, die als wetenschap gedurende een paar eeuwen gesluimerd had, was in een stroomversnelling geraakt en de hardwerkende huisarts dreigde gepasseerd te worden. Dus werd de WVVH opgericht om de huisarts navorming te brengen; ook heden ten dage blijft dat nog het voornaamste parool, al is er intussen veel aan inhoud en vorm veranderd. Navorming verzorgen...