Dit is een leer- en opzoekboek, duidelijk, in overzichtelijke hoofdstukken ingedeeld, uitgebreid, met aandacht voor praktische (lees voor de huisarts bruikbare) onderzoeksmethoden.

In dit mooi en luxueus uitgegeven boek besteedt de auteur heel veel belang aan het klinisch onderzoek van de zwangere vrouw. Hij legt uit hoe men met eenvoudige en goedkope middelen heel wat te weten kan komen over het verloop van de zwangerschap.

De Britse regering heeft in 1986 een document over de eerstelijns gezondheidszorg ter discussie voorgelegd aan het Royal College of General Practitioners.

Het Nederlands leerboek der hematologie is geen boek om in één ruk gezellig door te nemen.

In dit boek werden bijdragen opgenomen die de diverse auteurs presenteerden tijdens een symposium van de Nederlandse Vereniging van Artsen in de zwakzinnigenzorg.

De vijfde druk van dit haast klassieke boek is gedeeltelijk herschreven en up-to-date gemaakt. Er werden twee nieuwe hoofdstukken aan toegevoegd: een over partnerkeuze en een over kunstmatige inseminatie.

Een groep specialisten van de universiteiten van Leuven en Utrecht heeft een fundamenteel basiswerkje samengesteld met de nieuwste gegevens over ijzermetabolisme.

Wat laat misschien, maar we moeten de tijd hebben om het overzicht te maken: bij deze dus het overzicht van wat u nog niet wist over de nieuwe geneesmiddelen van 1987, namelijk die van de laatste maanden van dat jaar. Vooral de calciumantagonisten zijn interessant om even dieper op in te gaan. Zoals gewoonlijk maken we van de gelegenheid gebruik om naast de nieuwe produkten ook een algemeen farmaceutisch probleem te behandelen. Deze keer is het tweede deel van deze kwartaalbijdrage gewijd aan plasmaconcentratiemetingen.

Op dit ogenblik wordt het sedimentonderzoek in de meeste huisartsenpraktijken als criterium gebruikt voor het al of niet stellen van de diagnose «urineweginfectie» (naast de dipslidecultuur, waarvan het resultaat echter slechts later bekend is). Daarom hebben we in deze studie nagegaan in hoeverre de resultaten van een rechtstreeks onderzoek overeenkomen met die van het (tot nader order als referentie gebruikte) klassieke sedimentonderzoek. We gebruiken daarvoor de definities en berekeningswijzen zoals vermeld door F. Sturmans en D. Avonts en P. Embrechts.

De samenwerking tussen de huisarts en de maatschappelijk werker wordt meestal in het kader van TGZ besproken. De inbreng van de maatschappelijk werker beperkt zich vaak tot het oplossen van materiele problemen. Praktijkvoorbeelden wijzen echter uit dat de maatschappelijk werker vanuit zijn specifieke psychosociale invalshoek een grote inbreng kan hebben m het medische gebeuren in de eerstelijn. In dat geval is samenwerking voor alle betrokken partijen opportuun. Voor zo een samenwerking tot stand kan komen, moeten er echter heel wat hinderpalen overwonnen worden.