Elke dag ondervinden we dat woorden (b.v. een schuine mop of slecht nieuws), gedachten (b.v. erotische) en beelden (b.v. dagdromen)lichamelijke veranderingen veroorzaken. Als artsen observeren we dagelijks lichamelijke veranderingen, die we «ziekte» noemen, en lokken we lichamelijke veranderingen uit, die we «therapie» noemen. Merkwaardig genoeg negeert onze opleiding en de dagelijkse medische praktijk vrijwel volledig het feit dat woorden, gedachten en beelden gunstige en ongunstige lichamelijke veranderingen kunnen veroorzaken. Dat psychologische factoren en psychotherapeutische methodes een...

Na Herman Baeyens (HANU 17 (1988) 2 van vorige maand) praten we m onze reeks interviews (zie kaderstuk hiernaast) met Gilbert Temmerman. Hij is huisarts in Gent en pionier uit de eerste uren van de WVVH. Hij heeft de Vlaamse huisartsgeneeskunde jarenlang internationaal vertegenwoordigd in SIMG. Hij was, lang voor IBM en Apple, toe aan het denken over geautomatiseerde classificatie: hij richtte de WVVH-commisie Computerhulp op toen de meeste van onze lezers nog studeerden, en was er zowat tien jaar de voorzitter van. Gilbert Temmerman is een rustig en minzaam man, vriendelijk en attent, maar...

Ongeveer tien jaar geleden verscheen de term MBD in medische tijdschriften. Sinds toen werden de letters MBD vaak verschillend benoemd. Momenteel spreken we van het ADD-syndroom, al of niet met hyperkinesie: Attention Deficit Disorder bij kinderen en volwassenen. Het syndroom is «volwassen» geworden. Enkele klinische gevallen van ADD bij kinderen en volwassenen verduidelijken de situatie.

Onze bevolking vergrijst. Al wie bij de gezondheids- en welzijnszorg betrokken is, spitste tijdig de oren toen de grijze golf lang van tevoren aangekondigd werd, en men bereidde zich voor op alle eventualiteiten van deze nieuwe demografische situatie.

Coladranken worden aanbevolen als behandeling voor zuigelingen en jonge kinderen met acute diarree.

Het verband tussen cannabisgebruik en het ontstaan van shizofrenie werd al langer vermoed en was reeds in een aantal onderzoekingen tot uiting gekomen.

Beweerd wordt dat lipofiele betablokkeerders de bloedhersenbarrière veel sneller passeren dan de hydrofiele, waardoor er hogere concentraties in het centrale zenuwstelsel bereikt zouden worden.

In twee universitaire ziekenhuizen in Montreal werden 162 bevallingen met laag risico verdeeld over obstretici en huisartsen.

De klassieke intermitterende foetale hartauscultatie wordt meer en meer vervangen door continue elektronische hartmonitoring.

Ranitidine is werkzaam tegen oesofagitis, maar heft de symptomen met altijd volledig op. Slapen met het hoofdeinde van het bed hoger zou ook resultaten geven, maar werd nog niet objectief onderzocht.