Dat boeken kunnen geschreven worden vanuit de inzichten en ervaringen van auteurs in hun vakgebied bewijst het afscheidscollege dat professor Haanen gaf te Nijmegen en dat gepubliceerd werd onder de titel; "Wat patiënten mij hebben geleerd ".

Dit boek is het verslag van een onderzoek over anticonceptiegedrag. relatievorming en seksualiteit, uitgevoerd en gepubliceerd door de International Health Foundation.

Anticonceptie is in ieder geval een boeiend thema dat de huisartsenpraktijk verrijkt. Het fungeert als "mind-opener": een anticonceptieconsult beperkt zich niet tot de vraag om een voorschrift. Het anticonceptieconsult confronteert de huisarts met een waaier van nieuwe gevoelens.

Uit de gezondheidsenquête van het Centraal Bureau voor de Statistiek van Nederland, komen een aantal interessante gegevens naar voor.

Op 21-22 maart 1991 ging in ‘s Hertogenbosch de First International Conference on Primary Care Obstetrics and Perinatal Health door.

Op dinsdag 4 december 1990 werden wij uitgenodigd om deel uit te maken van de proefschriftcommissie bij de promotie van CJ. IJzermans en SK. Oskam rond het thema: "Clustering, continuïteit en comorbiditeit in de huisartsenpraktijk''

Een longspecialist die een boek schrijft over psychosomatiek en patiëntenbegeleiding: toch wel een niet alledaags gebeuren!

Uitgaande van twee enquêtes bij huisartsen en van de literatuur werd in het vorige artikel een beschrijving gegeven van de verschillende aspecten van peptische oesofagitis, zoals die voorkomt in de eerste lijn. Na dit eerste deel waarin vooral het voorkomen, de symptomen en de diagnose besproken werden, volgt nu een overzicht van de behandeling.

Begin 1989 kreeg het Vlaams Huisartsen Instituut en de Société Scientifique de Médicine Generale de opdracht een enquête te verrichten over de ontstekingspathologieën van de slokdarm. De bedoeling was, door middel van een enquête over praktijkgevallen, na te gaan hoe de ontstekingspathologieën van de slokdarm zich in de eerste lijn aandienen, wat de relatie is met de symptomatologie, hoe de huisarts deze aandoening percipieert en welke zijn houding is in verband met diagnose en behandeling.

Elkeen van ons, of we nu vijf of vijfendertig jaar geleden afstudeerden, herinnert zich nog hoe soms tijdens de klinische lessen patiënten werden gedemonstreerd. Voor velen was het toen de eerste maal dat zij "een echte patiënt te zien kregen". Over zin of onzin van deze didactische formule wil ik het hier niet hebben, maar wel over de gevoelens die hierbij naar boven komen.