Wie met één oog de algemene pers volgt, komt al gauw een bericht tegen over het ‘huisartsentekort’, met vaak een quote als: “Een cascade van pensionering van lokale huisartsen laat duizenden patiënten verweesd achter.”

Een ruwe schatting stelt dat wereldwijd zo’n 3% van de volwassenen ADHD heeft, al is dat vermoedelijk een onderschatting, want men gaat nog steeds uit van een onderdiagnose. Bij tot wel 90% van de mensen die als kind de diagnose kregen, blijven ook op volwassen leeftijd klachten bestaan.

Er is toenemende belangstelling voor de etiologie en het onderhoud van chronische vermoeidheid, in het bijzonder aanslepende vermoeidheidsklachten bij mentale en fysieke medische aandoeningen zoals chronische pijnsyndromen (bijvoorbeeld fibromyalgie), aandoeningen gerelateerd aan erfelijke bindweefselaandoeningen (bijvoorbeeld Ehlers-Danlos syndroom), chronische gastro-intestinale problemen en veelvoorkomende psychiatrische aandoeningen zoals angst en depressie.

Het merendeel van de Belgische werknemers heeft een voltijdse job. Een groot deel van hun dag wordt dus doorgebracht op de werkvloer, waardoor ze keuzes moeten maken over hoe ze de resterende vrije tijd inplannen: wanneer ga ik naar de autokeuring of het gemeentehuis? Of wanneer ga ik naar de huisarts voor mijn te hoge bloeddruk of voor mijn nachtzweten en vermagering de afgelopen maanden?

Neurodegeneratie en cerebrovasculaire aandoeningen veroorzaken aanzienlijke morbiditeit bij patiënten met diabetes type 2 en obesitas. GLP-1-receptoragonisten (GLP-1RA’s) zoals semaglutide en tirzepatide verbeteren de glykemie en leiden tot gewichtsverlies, maar hun mogelijke beschermende effecten op het brein en de bloedvaten zijn minder goed onderzocht

Ons onderzoek op blz.13 toont duidelijk aan dat heel veel patiënten een meerwaarde ervaren bij het contacteren van hun huisarts via teleconsultaties: verlengen van medicatievoorschriften, bespreken van geruststellende resultaten, stellen van korte vragen of het bereiken van hun eigen huisarts tijdens vakantie of reis.

In het publieke debat en in wetenschappelijke studies over abortus gaat het zelden over vrouwen in kwetsbare situaties: zonder ziekteverzekering, zonder dak boven het hoofd, maar ook sekswerkers of vrouwen met een verzoek voor internationale bescherming. Ook in de artikels over abortuszorg in het decembernummer van Huisarts Nu komt deze invalshoek onvoldoende tot zijn recht.

Jochem is zestien jaar en verblijft sinds een maand in ons centrum. Hij doet het goed. Leert bij over voeding, beweegt met plezier, zoekt zijn plek in de groep. Alleen het slapen loopt wat stroef.

De zoon vertelt me dat zijn vader niet gemotiveerd is om Nederlands te leren of om werk te zoeken. Zijn zorg is vooral om een vergoeding voor ziekte te bekomen nu zijn werkloosheidsvergoeding zal verdwijnen. Hij woont sinds een vijftal jaar in België. Hij vluchtte uit een oorlogsgebied. In zijn land werd hij gefolterd. Eens in België ontstonden er spanningen in zijn huwelijk.

Als hersenwetenschapper creëerde deze auteur met ‘Het puberende brein’ al een bestseller. Nu doet zij de oefening over door de lezer op de hoogte te brengen van wat op een dag in het brein gebeurt tijdens bepaalde voorvallen en rekening houdend met de leeftijdscategorie waarin iemand vertoeft.