In een dringende medische situatie zoals bij hartstilstanden, mag de patiënt een hoogkwalitatieve zorgverlening verwachten. Welke specifieke taak of taken moet de huisarts hier opnemen? En hoever moet de huisarts gaan? Is zijn/haar “morele plicht” om hulp te verlenen in gelijk welke toestand onbeperkt? Eén uitgangspunt is duidelijk: dringende medische hulpverlening is teamwork met de juiste persoon op de juiste plaats en op het goede moment.

Bij een hartstilstand is een snelle interventie van een Medische UrgentieGroep (MUG) vaak de enige kans op overleving voor de patiënt. Uit onderzoek blijkt dat de huisarts echter laattijdig of zelfs helemaal niet deze MUG inroept. Wat zijn hiervan de oorzaken en hoe kan de samenwerking tussen huisartsen, hulpcentra 100 en MUG’s beter verlopen? In een volgend artikel gaat P. Verdonck dieper in op de taken van de huisarts bij dringende medische hulpverlening. In hoeverre moet de huisarts zich op dit gebied engageren ?

Het toekennen van arbeidsongeschiktheid vraagt van de huisarts een juiste inschatting van het gezondheidsprobleem van de patiënt en diens werkomstandigheden. Waardoor laat de huisarts zich leiden bij het uitschrijven van zo'n ziekteattest? Gaat hij/zij vooral af op objectief klinische bevindingen, of wordt ook rekening gehouden met de subjectieve klacht van de patiënt? Welke factoren spelen nog een rol? En hoe beïnvloeden zij de duur van de arbeidsongeschiktheid? Een onderzoek bij 88 huisartsen in Vlaanderen en Wallonië ging na hoe huisartsen tot een beslissing komen en in hoeverre hun...

Deze tabel (zie de bladzijde hiernaast) werd opgesteld om de huisarts een leidraad te geven bij het preventief opvolgen van zuigelingen en kleuters die aan zijn of haar zorgen worden toevertrouwd. Wie dit schema bewaart, kan snel opzoeken wat er op dit ogenblik moet gebeuren en wanneer het kind moet worden teruggezien.

Mevrouw Van de Putte is 40 jaar en in goede gezondheid.

Bij de behandeling van een Hiv-patiënt spelen tal van factoren mee waarop de huisarts adequaat moet reageren. In de volgende casussen komen weinig diagnostische of therapeutische problemen voor, maar kampen de patiënten met psychosociale bijwerkingen die de arts over het hoofd zou kunnen zien. Dit is de derde bijdrage in de klinische lessenreeks rond seksualiteit, anticonceptie en seksueel overdraagbare aandoeningen. Op de volgende bladzijde vindt u een bespreking van de casussen.