Hoewel ik sinds kort terug in België ben, moest ik onlangs terugdenken aan mijn eerste week in de plattelandspraktijk in Nieuw-Zeeland.

Ik heb weinig of heel eerlijk geen BV’s in mijn patiënteel. Ik weet alleen iets van de gezondheid of eerder ziektes van bekende landgenoten uit de boekskes. Maar soms zit er een BV tussen van wie je het niet eens wist.

In een opiniestuk van kinesitherapeut Nicole Timmerman kon u lezen in welke gevallen de patiënt rechtstreeks naar de kinesitherapeut zou kunnen gaan (Huisarts Nu 2019;48:283). Maar is deze directe toegang in de praktijk haalbaar?

Dit boek vat de conclusies samen van het doctoraatsonderzoek waarin de auteur de machtsbalans bestudeerd heeft tussen patiënt en huisarts in relatie tot gezondheidsinformatie via het web. Edgard Eeckman is sinds 2005 communicatiemanager van het Universitair Ziekenhuis Brussel en gastprofessor over ‘patient empowerment’ aan de Erasmushogeschool Brussel.

De Spaanse griep stak een op de drie mensen wereldwijd aan. Op enkele maanden tijd maakte deze griep een einde aan het leven van 2,5 tot 5 procent van de wereldbevolking.

In België is abortus op verzoek van de vrouw mogelijk tijdens de eerste 14 weken van de zwangerschap (gerekend vanaf de eerste dag van de laatste menstruatie). De legale beperkingen op abortus tijdens het tweede trimester van de zwangerschap leiden tot medisch toerisme in de buurlanden. Een abortus in het tweede trimester kan veilig verlopen wanneer deze uitgevoerd wordt door een bekwame gezondheidswerker. Hoe dan ook is er een groter risico op complicaties dan bij een abortus in het eerste trimester van de zwangerschap.

Mustafa, een 7-jarige jongen met een zware autistische stoornis komt langs. Hij kan niet praten, maakt moeilijk contact, maar laat wel duidelijk merken als hij kwaad of verdrietig is.

Hoewel veel mensen, en zeker ook artsen, denken dat je een soort van 24/7 levensredder bent, is de werkelijkheid vaak een beetje anders. Toch heb ik in mijn loopbaan al zeker twee levens gered.

Huisartsen zien veel chronische patiënten: neurologische patiënten, reumapatiënten, diabetici, mensen met migraine, CVS,… Voor elke diagnose hebben we een specifieke benadering en behandeling, en ook een specifiek beeld van hoe die mensen met hún ziekte in het leven staan aan de hand van wat ze met ons bespreken.

Geestelijke doden, defecte individuen, levende ballast: vandaag is het onvoorstelbaar dat er in zulke termen over mensen wordt gesproken. Was dat tijdens het interbellum anders? Onder toezicht van hooggeplaatste nazi’s joegen artsen duizenden zieken de dood in op weg naar een ‘gezond volkslichaam’.