Treffend bij dementie is hoe deze aandoening iemands persoonlijkheid langzaamaan wegveegt. De mens die we gekend hebben, verdwijnt, hoewel die op lucide momenten wel eens durft terug te komen. Maar uiteindelijk raakt iemand met dementie afgesloten van de buitenwereld: tijd en ruimte worden onbevattelijk, het eigen lichaam wordt als een ding en naasten worden vreemden.

Anaïs is een meisje van 15 jaar dat ondertussen een tweetal maanden in ons centrum verblijft. Tijdens onze eerste kennismaking liet ze meteen een behoorlijke indruk op mij na. Eerst en vooral leek haar smartphone geen twee minuten stil te staan. Na vijf minuten vroeg ik mij oprecht af hoeveel ‘biepjes’ zo’n ding kan geven per minuut. Het hebben van een doktersconsult leek haar ook totaal geen reden om het beantwoorden van de berichtjes uit te stellen. Hoezo, moet je de ander aankijken in een gesprek?! Ik voelde me plots heel ouderwets…

Zoals het lot van 440 andere medicamenten is Dominieks insuline niet meer voorhanden. Dankzij een patiëntgerichte apotheker hebben we een tijdje kunnen gebruikmaken van een voorraad die hij, vermoedelijk, legaal betrok. Die is nu op.

In België en Nederland lijdt ongeveer 0,8 procent van alle vrouwen tussen 15 tot 25 jaar aan anorexia nervosa. De laatste jaren zijn er ook meer mannelijke anorexiapatiënten en worden de patiënten steeds jonger. Het is na ernstige depressie de meest dodelijke psychische aandoening.

Hoe zit het met het orgaan waaruit de hele mensheid is voortgekomen? Het kreeg doorheen de geschiedenis steeds een tweeslachtige beoordeling: leven brengend én bedreigend. Dat laatste is wellicht mee de verklaring waarom menstruaties nog steeds een taboe zijn en misschien ook waarom ‘tot op vandaag nog niet alle raadsels rond de baarmoeder opgelost zijn. Sommige aspecten zijn goed onderzocht, maar er is nog veel onbekend’.

Geen enkele zorgverlener zal tegenspreken dat persoonsgerichtheid een essentieel onderdeel is van kwalitatieve zorg. Maar de vanzelfsprekendheid en het feit dat we het woord soms te pas en te onpas gebruiken, maakt dat het steeds meer een ‘containerbegrip’ dreigt te worden.