Every family physician makes every day professional choices. Are antibiotics necessary for this patient’s respiratory infection? Does this man with retrosternal pain have to go to the emergency room? Or is ‘wait and see’ a better option? And, after a telephone consultation, is it necessary to see the patient face to face? Are there enough arguments for spontaneous healing? You make many of these choices and decision points ‘automatically’, based on knowledge and experience. Making such choices feels obvious, as a natural part of being a doctor.

Als professor huisartsgeneeskunde combineert Ann Van den Bruel heel wat comités en werkgroepen met haar deeltijdse job als huisarts. Zo werkte ze de afgelopen maanden actief mee aan de New Deal voor de huisartsgeneeskunde én stond ze tegelijkertijd mee in voor het programma van de WONCA Europe Conference.

Twee geuren die elke huisarts onmiskenbaar herkent: de geur van overmatig zweet en de geur van urine. In een leefgroep van twintig tieners, zoals in het Zeepreventorium, is die eerste in overmaat aanwezig.

Herhaling is de moeder van de studie of om het intellectueel niveau op te krikken: ‘repetitio est mater studiorum’. Maar in onze praktijk willen we vooral ‘dapper’ zijn, dat betekent: niet te veel doen, ook niet te weinig, niet arrogant overkomen en niet laf handelen.

In dit boek vertelt de Amerikaanse Suleika Jaouad over haar ziektetraject dat in 2010 op 22-jarige leeftijd begon en uiteindelijk vijf jaar duurde. Het is geschreven vanuit het perspectief van wat dat met haar heeft gedaan.

Het boek ‘Over bruggen en grenzen’ reikt praktische handvatten aan voor instellingen die geconfronteerd worden met uitdagingen rond etnisch-culturele en religieuze diversiteit.

In een tijdsperk waar er steeds meer aandacht is voor het genderspectrum en de genderidentiteit, hinkt de geneeskundewereld mateloos achterop. Enerzijds zijn we als artsen te weinig vertrouwd met de begrippen en concepten rond genderidentiteit en durven we hierover soms valse assumpties te maken. Anderzijds erkennen we de verschillen die er wel bestaan tussen de sekses te weinig in onze opleiding en dagelijkse praktijk.

De WHO wil invasieve meningokokkenziekte uitroeien tegen 2030 door het verhogen van de vaccinatiegraad. Een herziening van de Belgische vaccinatiestrategie tegen meningokokken kan helpen om dit doel te behalen.

Ik ken een oma die haar moeder in het woonzorgcentrum bezoekt samen met haar anderhalf jaar oude kleindochter. Met hun drieën gaan ze dan naar de wekelijkse turnles. Het kleine meisje leidt tot heel wat commentaar en enthousiasme onder de bewoners.

Het screeningsconsult om een uitstrijkje te maken lijkt een puur uitvoerende handeling: de gynaecologische tafel op, speculum plaatsen, uitstrijken, speculum verwijderen, aankleden en klaar. Maar er speelt natuurlijk wel meer, zeker bij patiënten die aarzelen om een uitstrijkje te laten maken of bij wie het lang geleden is, of die slechte ervaringen met zich meedragen over een intiem onderzoek. Deze achterliggende facetten negeren of er niet voor openstaan, klopt niet met de holistische benadering waarvoor huisartsenpraktijken zich graag op de borst kloppen.