Krachttraining en evenwichtsoefeningen zijn essentieel voor patiënten met osteoporose om botsterkte te verstevigen en het risico op vallen te reduceren. Ook voor patiënten met reeds aanwezige vertebrale fracturen worden matige bewegingen en oefeningen aangeraden, doch dient men waakzaam te zijn om extreme flexie van de rug te vermijden.

Heel mijn huisartsencarrière heb ik geworsteld met situaties van gedwongen opname, in het begin van mijn loopbaan nog omschreven als ‘collocatie’. Er bestaat een ‘gewone procedure’ met een (uitgebreid) medisch verslag en een beslissing van de vrederechter. Maar de gewone gang van zaken is meer en meer de ‘spoedprocedure’. Dat is het geval in acute situaties of hoogdringendheid.

De behandeling van hiv heeft de laatste jaren een sterke vooruitgang geboekt. Toch blijft het jaarlijks aantal nieuwe hiv-diagnoses onaanvaardbaar hoog: in het jaar 2020 werden in België 727 nieuwe diagnoses geregistreerd of gemiddeld 1,99 nieuwe diagnoses per dag. Het blijvend inzetten op primaire preventie (o.a. condoomgebruik en gepast testen) is prioritair om hiv als volksgezondheidsprobleem te elimineren tegen 2030, zoals vooropgesteld door de huidige VN-doelstellingen.

Wie Huisarts Nu leest, kan nu ook accreditering verwerven na het grondig doornemen van één of meerdere artikels uit ons tijdschrift en een richtlijn. De vragen worden zorgvuldig opgesteld samen met de redactie en vervolgens op het e-learningplatform medi-Campus geplaatst.

Wat vindt u van Huisarts Nu? Laat het ons weten!

Mijn eerste schooldag als student verpleegkunde, dertien jaar geleden: vooraan in de aula geeft een gepassioneerde, ervaren verpleegkundige ons informatie over het lessenpakket, de stages en ook het verloop van de examens. Ze besluit haar uitleg met een vurig betoog: “En knoop dit goed in jullie oren: jullie zijn geen verpleegsters, jullie zijn verpleegkundigen.”

Vijfentwintig lentes maar ook winters, zit voor mij, wenend. Ze komt op gesprek, net zoals haar mama dat vroeger deed. Ik reik de zakdoeken aan.

Dit boek is geschreven om patiënten met migraine een houvast te bieden bij deze miskende en onderschatte aandoening. De auteurs willen ook de omgeving van deze patiënten, werkgevers en beleidsmakers hiervoor meer begrip vragen. De auteurs zijn drie neurologen, allen opgeleid aan de KU Leuven. Ze worden dagelijks geconfronteerd met patiënten met migraine en zien de impact hiervan.

Ook dit is het innerlijke leven van dokters: “Zelden komt het ons voor dat het voor een dokter een verschrikking kan zijn wanneer hij iemand pijn doet. We maken ons ook geen zorgen of de dokter wel gelukkig is met zijn werk. En tijdens het klinisch onderzoek voeden we niet de gedachte dat artsen zich kunnen aangetrokken voelen tot sommige patiënten.”

De laatste decennia is de patiëntenpopulatie van de huisarts steeds diverser geworden, wat verschillende uitdagingen maar ook kansen met zich meebrengt. Interculturele verschillen maken het mogelijk om leerrijk en blikverruimend te zijn, maar leiden al te vaak tot bias, misverstanden en daardoor tot minder kwalitatieve zorg.