Recent werd in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde beschreven hoe en waarom opioïden dienen te worden afgebouwd bij patiënten met chronische pijn.1 Naast de afbouw zijn aanvullende interventies noodzakelijk, zoals (pijn)educatie.

Bewoners van een woonzorgcentrum hebben doorgaans complexe gezondheidsproblemen. Samen met een multidisciplinair team staat de huisarts in voor de toenemende zorgvraag. Deze interprofessionele samenwerking vraagt om een doeltreffende communicatie. Idealiter is er voor en na een bezoek aan een bewoner een (mondelinge) overdracht van informatie tussen de huisarts en de (hoofd)verpleegkundige om tot een gemeenschappelijk gedragen plan van aanpak te komen.

BPA is een gekende hormoonontregelende stof die dagelijks wereldwijd wordt gebruikt. Via interactie met oestrogeenreceptoren kan ze inwerken op het vetweefsel, centraal zenuwstelsel en de darmflora en zo bijdragen tot het ontwikkelen van obesitas. Deze gevolgen zijn transgenerationeel en cardiovasculaire complicaties zijn het meest frequente gevolg. Voorzichtigheid is dus aangewezen en het gebruik van BPA wordt best geminimaliseerd.

Bij patiënten in de eerste lijn met het prikkelbaredarmsyndroom (PDS) toont een FODMAP-verlagend dieet superieur te zijn aan de behandeling met een spasmolyticum en dit op vlak van het verbeteren van de symptomen van PDS. Een FODMAP-verlagend dieet aan de hand van een applicatie op de smartphone dient te worden overwogen als eerstelijnsaanpak voor patiënten met PDS in de huisartsenpraktijk.

Dit artikel toont aan dat antibioticaresistentie in 2019 één van de belangrijkste doodsoorzaken was wereldwijd waarbij lage luchtweginfecties zorgden voor het grootste aandeel resistentiegeassocieerde sterftes. Deze cijfers stijgen sneller dan initieel verwacht werd. 80% van de antibiotica worden voorgeschreven in de eerste lijn. Huisartsen kunnen dus zeker bijdragen aan het veilig verminderen van het gebruik van antibiotica.2 Hiervoor zijn hulpmiddelen beschikbaar.

Virale sneltesten behoren tot de mogelijkheid om onnodige behandelingen met antibiotica te verminderen. Deze Europese studie bij kinderen met koorts en respiratoire klachten op spoeddiensten kon aantonen dat er minder vaak een antibioticum werd voorgeschreven wanneer zij een positieve virale sneltest hadden.

Het vorige nummer van Huisarts Nu lag nog maar net in de brievenbus of een attente collega kroop in zijn pen. Het artikel over ‘intermittent vasten’ had hem geprikkeld en hij bleef wat op zijn honger zitten. Is de boodschap wel voldoende onderbouwd?

Na mijn afscheid als academicus aan de UAntwerpen ga ik weer aan de slag als huisarts. Tussen beide is een wisselwerking: een afdeling huisartsgeneeskunde moet voortdurend haar voelhorens in de praktijk hebben en het veld voeden met ideeën en evidentie.

Roy Remmen oppert in zijn afscheidsrede dat de huidige geneeskundige opleiding misschien nog een tandje hoger zal moeten schakelen om jonge huisartsen te wapenen voor het levenslang uitoefenen van hun boeiend, maar ook veeleisend beroep. Als arts van ‘de jongere generatie’ trek ik die vraag graag open: moet de opleiding geneeskunde inderdaad (nog) een tandje bijsteken of moeten we als huisarts op regelmatige basis eens terug naar de schoolbanken?

De lezers van Huisarts Nu kunnen voortaan accreditering verwerven na het grondig doornemen van één of meerdere artikels uit ons tijdschrift en een richtlijn. De vragen worden opgesteld door de auteurs in samenwerking met de redactie, en vervolgens op ons e-learningplatform medi-Campus geplaatst.