Het boek ‘Waarom we sterven’ neemt ons mee op een boeiende reis langs de meest baanbrekende ontdekkingen in de wetenschap naar veroudering. De auteur is een natuurkundige en moleculair bioloog die de Nobelprijs chemie won voor zijn onderzoek naar het ribosoom.

De auteur bleek al op jeugdige leeftijd een talentvol tekenaar. Dat talent gebruikte ze ook tijdens haar heelkundestages toen ze tekeningen maakte van de operaties van de voorbije dag. Daarnaast was zij al vroeg geïnteresseerd in het visuele van de geneeskunde, vooral in anatomie.

In de palliatieve thuiszorg wordt de steun van een multidisciplinaire begeleidingsequipe (MBE) vooral ingeroepen bij patiënten met complexe symptoomlast en palliatieve sedatie. Dat blijkt uit een analyse van het Wit-Gele Kruis van Antwerpen.

In de provincie Antwerpen wordt minder samengewerkt met multidisciplinaire begeleidingsequipes dan verwacht. Kunnen huisartsen de palliatieve thuiszorg meestal alleen aan?

Jaren geleden, toen ik mijn praktijk begonnen was, vertrouwde een ervaren collega me het volgende toe: “Als patiënten met geschenken komen, dan mag je je eraan verwachten dat ze binnenkort van huisarts zullen veranderen.”

De gemiddelde vijfjaarsoverleving bij hartfalen bedraagt slechts 50%. Toch wordt palliatieve zorg bij patiënten met hartfalen te weinig en te laat ingezet. Hoe het gesprek tijdig aangaan?

Therapietrouw bij hartfalen is een uitdaging, zeker wat de inname van diuretica betreft. Hoe kunnen huisarts en apotheker elkaar versterken om de therapietrouw te bevorderen?

De bepaling van natriuretische peptiden kan helpen in de vroegdiagnose van hartfalen. Ondanks de meerwaarde van deze test, wordt deze nog steeds niet terugbetaald.

Opvolging van hartfalen is een intensief traject, waarbij op de eerste plaats de patiënt betrokken is via zelfmonitoring van lichaamsgewicht, hartslag en bloeddruk. Maar het is de huisarts of de praktijkverpleegkundige die de educatie verzorgen en de supervisie/coördinatie van de ambulante zorg op zich nemen.

Nauwkeurige opvolging van patiënten met hartfalen zorgt voor een daling van onverwachte hospitalisaties en overlijden. Maar dagelijkse monitoring van bloeddruk, hartslag, gewicht en eventueel zuurstofsaturatie vraagt veel inzet van patiënten en mantelzorgers.